کتاب با کفش های دیگران راه برو

سالامانکا دختر سیزده ساله‌ی سرخ پوست، نمی‌تواند فقدان مادرش را بپذیرد و به همین دلیل پدربزرگ و مادربزرگش به مدت یک هفته او را با خود به سفر می‌برند، سفری بلند که در آن سالامانکا قدم‌های مادرش را دنبال می‌کند و در این سفر بلند است که تجربه‌ای عمیق و سازنده کسب می‌کند، تجربه‌ای درباره‌ی قضاوت کردن …
داستان فقط قصه‌ی سالامانکا نیست و شامل قصه‌های شخصیت‌های دیگر داستان نیز است، همان شخصیت‌هایی که در ابتدا، مخاطب و قهرمان داستان با پیش داوری دربارهٔ آن‌ها قضاوت می‌کنند و در انتها‌ی داستان می‌فهمند که نباید تا وقتی با کفش‌های دیگران راه نرفته‌اند، درباره‌ی آن‌ها قضاوت کنند و این شاید اصلی‌ترین بار کتاب باشد.
نوع روایت، وجود داستان‌های فرعی، تعلیق، زبان عاطفی، توجه به فرهنگ سرخ پوست‌ها، عشق و توجه به خانواده و توجه به موضوع عمیق قضاوت و پیش داوری از نکات برجسته‌ی داستان است. داستان گرچه برای نوجوانان نوشته شده اما نوجوان و بزرگسال، هردو، از آن لذت خواهند برد و تلنگری است برای این که زود قضاوت نکنیم.
«کتاب با کفش‌های دیگران راه برو» اثر شارون کریچ است و در سال ۱۹۹۵ برنده‌ی جایزه‌ی نیوبری در امریکا شده است. این داستان از سوی نشر چشمه با ترجمه‌ی کیوان عبیدی آشتیانی منتشر شده است و در سال ۱۳۸۷ جایزه‌ی پروین اعتصامی را در حوزه‌ی ادبیات نوجوانان از آن خود کرده است.